پاسخ کوتاه و کاربردی: 1) مبنای قانونی - مواد 422 تا 435 قانون مدنی (خیارات بهویژه خیار عیب) - مواد 386، 387، 388 قانون تجارت (در فروشهای تجاری) - قانون حمایت از حقوق مصرفکنندگان (مصوب 1388) و آییننامههای مرتبط (در معاملات مصرفی/خردهفروشی) - استانداردهای ملی و شروط قراردادی/ضمانتنامه تولیدکننده (در کاشی و سرامیک معمولاً ذکر میشود: نصب به منزله پذیرش است و پس از نصب، ادعای ظاهری پذیرفته نیست). 2) مهلت اعلام عیب - در قراردادهای عادی (غیرتجاری): قانون مدنی مهلت مشخص عددی تعیین نکرده، اما عرفاً «فوریت عرفی» پس از اطلاع از عیب لازم است (ماده 435 ق.م: اگر مشتری بعد از علم به عیب، مبیع را نگه دارد و تأخیر کند، حق فسخ ممکن است ساقط شود). معیار: بدون تأخیر غیرمتعارف پس از کشف عیب. - در معاملات تجاری: مطابق ماده 386 ق.ت، خریدار باید «فوراً» مال را معاینه و عیوب ظاهر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
