در مواجهه با تشخیص ملی بودن زمین توسط منابع طبیعی چه باید کرد؟

در مقام یک وکیل دادگستری، اگر اداره منابع طبیعی زمین شما را «ملی» تشخیص داده و شما آن را جزو مستثنیات (ملک خصوصی) می‌دانید، مسیر حقوقی و عملی به‌صورت زیر است: 1) شناخت مبانی قانونی - اصل: به‌موجب ماده 1 قانون ملی شدن جنگل‌ها و مراتع 1341 و ماده 2 قانون حفظ و حمایت از منابع طبیعی و ذخایر جنگلی کشور 1346، اصل بر ملی بودن اراضی جنگلی و مرتعی است. - مستثنیات: طبق ماده 2 قانون حفظ و حمایت از منابع طبیعی (اصلاحی)، قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده 56 قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع مصوب 1367 و اصلاحات بعدی، اراضی دارای سابقه احیا و عمران قبل از تاریخ ملی شدن، باغات، اراضی دایر، اراضی دارای بنا و مستحدثات و نسق‌های کشاورزی اشخاص، از شمول اراضی ملی خارج و جزء مستثنیات اشخاص محسوب می‌شود. - بار اثبات: اصل بر ملی بودن است و مدعی مستثنیات باید با دلایل معتبر، احراز سابقه احیا/عمران/نسق را ثابت کند. رأی وحدت رویه/رویه قضایی نیز بر تقدم اسناد و امارات قوی بر گزارش‌های اداری تأکید دارد. - هیأت‌های موضوع ماده 56 و قانون تعیین تکلیف 1367: مرجع اولیه رسیدگی به اعتراضات نسبت به تشخیص ملی بودن، هیأت‌های مقرر در قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی (موسوم به هیأت ماده واحده) است. 2) وقتی اخطار یا آگهی تشخیص ملی بودن دریافت می‌کنید - به مهلت‌ها توجه کنید: - اگر آگهی تشخیص ملی بودن منتشر شده یا ابلاغ اداری شده، ظرف 1 ماه تا 3 ماه (بسته به ابلاغ و متن آگهی) امکان طرح اعتراض ن