خلاصه پاسخ: - اصل بر این است که هیچکدام از خدمات و مشاعات حیاتی ساختمان (آب، برق، گاز مشاع، فاضلاب/چاه، پمپ، آسانسور و...) را نمیتوان بهصورت خودسرانه برای واحد بدهکار قطع یا محدود کرد. - راه قانونی وصول بدهی: اخطار مدیر، سپس طرح دعوا بر اساس قانون تملک آپارتمانها و آییننامه اجرایی آن، و تقاضای صدور اجرائیه/حکم و جرایم دیرکرد. - فقط در حدی که قانون اجازه داده، میتوان از ارائه برخی خدمات رفاهی غیرحیاتی مشترک (نه خدمات ایمنی/بهداشتی) موقتاً خودداری کرد، آن هم با احتیاط و ترجیحاً با مصوبه مجمع و مستندات کافی. قطع خدمات حیاتی یا اقدامات خودیاری میتواند موجب مسئولیت مدنی و کیفری شود. مبنای قانونی: 1) قانون تملک آپارتمانها مصوب 1343 و اصلاحات بعدی - ماده 10 مکرر (الحاقی 1376): مدیر یا هیأتمدیره میتواند برای وصول هزینههای مشترک به واحد بدهکار مراجعه و در صورت امتناع، از طریق اظهارنامه و سپس مرجع قضایی اقدام کند؛ مرجع قضایی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری