پاسخ بهعنوان وکیل دادگستری ایران: 1) مبنای قانونی و تکلیف پرداخت - ماده 10 و 4 قانون تملک آپارتمانها و مواد 23 تا 25 آییننامه اجرایی این قانون، همه مالکان و در موارد سکونت، استفادهکنندگان (مستأجران) را مکلف به پرداخت هزینههای مشترک متعارف میکند. هزینههای مربوط به فاضلاب، چاه جذبی، لولهکشی مشترک، پمپ و سپتیک، از مصادیق بدیهی هزینه مشترکاند؛ زیرا به بخشهای مشاع و تأسیسات عمومی مربوط میشوند. - ماده 25 آییننامه: مستأجر مکلف به پرداخت شارژهای جاری مربوط به استفاده است و مالک در قبال هزینههای اساسی و عمرانی (مانند نوسازی یا لایروبی اساسی چاه در حد تعمیرات اساسی) مسئولیت نهایی دارد مگر خلاف آن در قرارداد اجاره شرط شود. تشخیص ماهیت هزینه (جاری/اساسی) با مدیر/هیاتمدیره و در نهایت مجمع است؛ در صورت اختلاف، مرجع حل اختلاف دادگاه عمومی حقوقی محل وقوع ملک است. 2) نحوه تعیین و تقسیم هزینهها - ماده 4 قانون تملک: هزینههای مربوط به نگهداری قسمتهای مشترک بر عهده استفادهکنندگان است و اساساً بر مبنای «میزان سهم» هر واحد تقسیم میشود مگر در مجمع ترتیب دیگری تصویب شود. - ماده 23 آییننامه: هزینههایی که ارتباط مستقیم با مساحت یا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری