خلاصه پاسخ: - اصل بر آزادی تردد است و ایجاد “مرز” یا عوارض ورودی برای راههای عمومی ممنوع است. - اگر راهها و معابر داخل شهرک «خصوصی» باشند و شهرک «محصور و اختصاصی» باشد، مالک/مدیریت میتواند ورود افراد غیر ذینفع را محدود کند. - اخذ وجه از عموم برای ورود به معابر عمومی یا مسدود کردن راه عمومی، فاقد وجاهت قانونی است. - هرگونه محدودیت باید بدون تعرض به حقوق ارتفاقی، معابر عمومی و اموال دولتی/عمومی اعمال شود. تحلیل حقوقی: 1) اصل آزادی عبور و مرور - طبق اصل 22 و 33 قانون اساسی و اصل آزادیهای عمومی، محدود کردن عبور و مرور اشخاص در اماکن عمومی یا راههای عمومی جز به حکم قانون مجاز نیست. - ماده 24 قانون مدنی: «هیچکس نمیتواند طرق و شوارع عامه را تملک کند.» بنابراین راه عمومی قابل تملک خصوصی و مسدودسازی نیست. 2) تفکیک راه عمومی از معبر خصوصی - اگر راه دسترسی داخل شهرک در طرحهای شهری به عنوان معبر عمومی، کوچه یا خیابان عمومی تثبیت ش
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
