مدیرعامل در ساختار حقوقی شرکت چه جایگاهی دارد؟

راهنمای جامع مسئولیت‌ها و وظایف قانونی مدیرعامل در حقوق ایران 1) جایگاه مدیرعامل در ساختار حقوقی شرکت - شرکت سهامی: مطابق ماده 124 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت 1347 (لایحه قانونی 1347)، هیئت‌مدیره باید از میان اعضا یا خارج از آن یک نفر را به‌عنوان مدیرعامل (مدیر اداری) انتخاب کند. مدیرعامل، بالاترین مقام اجرایی شرکت و مجری مصوبات هیئت‌مدیره است و در حدود اختیارات تفویضی، نماینده شرکت محسوب می‌شود. مدیرعامل می‌تواند عضو هیئت‌مدیره هم باشد، اما نمی‌تواند همزمان رئیس هیئت‌مدیره باشد مگر با تصویب سه‌چهارم آراء مجمع عمومی عادی (ماده 124). - شرکت با مسئولیت محدود: قانون تجارت به‌صراحت عنوان «مدیرعامل» را پیش‌بینی نکرده، اما مدیر/مدیران شرکت (مواد 104 تا 115 قانون تجارت 1311) نقش اجرایی مشابه دارند. امکان تعیین مدیرعامل در اساسنامه یا صورتجلسات شرکت به عنوان مقام اجرایی عالی پیش‌بینی می‌شود؛ حدود اختیارات او تابع مفاد اساسنامه/تصمیم شرکا است. - سایر شرکت‌ها (تضامنی، نسبی، تعاونی): اصول کلی مشابه است؛ در شرکت‌های تعاونی به موجب قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران، هیئت‌مدیره موظف به انتخاب مدیرعامل به عنوان مسئول اجرایی تعاونی است. 2) حدود اختیارات و نمایندگی - مبنای اختیارات: اختیارات مدیرعامل ناشی از تصمیم هیئت‌مدیره و مفاد اساسنامه است (ماده 125 لایحه 1347). این اختیارات باید به‌صورت صریح در صورتجلسه هیئت‌مدیره قید و در اداره ثبت شرکت‌ها ثبت و آگهی شود. - در برابر اشخاص ثالث: محدودیت‌های اختیارات مدیرعامل در بر