مسئولیت رازداری اطلاعات شرکت چگونه تعریف می‌شود؟

در حقوق ایران، تعهد به رازداری اطلاعات شرکت برای مدیرعامل هم‌زمان ریشه قراردادی، قانونی و امانی دارد. محورهای اصلی به شرح زیر است: 1) مبانی قانونی و قراردادی - لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت 1347: - ماده 118: مدیرعامل نماینده شرکت در حدود اختیارات مصوب هیأت‌مدیره است. این نمایندگی متضمن تکالیف امانی (امانت‌داری و حفظ منافع شرکت) است. - ماده 130 و 133: ممنوعیت معاملات و رقابت مدیران با شرکت و الزام به خودداری از هر اقدامی بر خلاف منافع شرکت. افشای اسرار تجاری/اطلاعات محرمانه که به تضعیف منافع شرکت بینجامد، تخلف از تکلیف امانی و می‌تواند مصداق رقابت مضر یا سوءاستفاده از موقعیت باشد. - ماده 274: مسئولیت مدنی مدیران در قبال شرکت و اشخاص ثالث در صورت تخلف از مقررات قانونی یا اساسنامه یا مصوبات مجامع. - قانون تجارت (عمومی) و قواعد عام مسئولیت مدنی: - قانون مسئولیت مدنی 1339، ماده 1 و 2: هر کس بدون مجوز قانونی به حق دیگری لطمه زند و زیان وارد کند، مسئول جبران است. افشای اسرار شرکت در صورتی که موجب ورود ضرر شود، سبب مسئولیت مدنی است. - قرارداد کار/حکم انتصاب و آیین‌نامه‌های داخلی: - معمولاً «تعهدنامه محرمانگی» (NDA) یا بندهای محرمانگی در حکم انتصاب مدیرعامل/اساسنامه/آیین‌نام