وظیفه مراقبت و دقت متعارف شامل چه اموری است؟

وظیفه مراقبت و دقت متعارفِ مدیرعامل، به‌عنوان مهم‌ترین تکلیف امانی (fiduciary duty) او در قبال شرکت و سهام‌داران، اقتضا می‌کند در اداره امور شرکت با مهارت، حزم، دقت و پشتکار یک “مدیر متعارفِ محتاط در شرایط مشابه” عمل کند. مبنای این تکلیف در حقوق ایران را می‌توان از اصول عام مسئولیت مدنی (مواد 1 و 2 و 3 قانون مسئولیت مدنی)، قواعد امانی و نمایندگی (مواد 667 و 668 قانون مدنی درباره لزوم رعایت مصلحت و جلب سود و دفع ضرر برای موکّل)، و نیز مقررات ناظر بر مدیران شرکت‌ها در لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت 1347 (از جمله مواد 107، 118، 142، 143، 134 و 135 در خصوص حدود اختیارات، مسئولیت جبران خسارت، و ممنوعیت برخی معاملات) استنباط کرد. خلاصه الزامات این وظیفه: 1) تصمیم‌گیری آگاهانه (Informed decision-making) - جمع‌آوری اطلاعات کافی و قابل اتکا پیش از اتخاذ تصمیم‌های مهم (سرمایه‌گذاری، اخذ تسهیلات، قراردادهای کلان، فروش دارایی‌های مهم). - بهره‌گیری از گزارش‌های مالی دقیق، حسابرسی، مشاوره حقوقی/مالی عندالاقتضاء. - مستندسازی فرایند تصمیم‌گیری (صورت‌جلسات، ارزیابی ریسک، گزینه‌های بررسی‌شده). - رعایت اصل احتیاط