پاسخ کوتاه: چارچوب جذب و ارزیابی عمومی و صلاحیت اعضای هیأت علمی در ایران عمدتاً بر مبنای «قانون اهداف، وظایف و تشکیلات وزارت علوم»، «آییننامهها و مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی»، «قانون احکام دائمی برنامههای توسعه»، «اسناد بالادستی علمی کشور»، و «آییننامهها و دستورالعملهای داخلی وزارتین و دانشگاهها» است. مهمترین منابع به شرح زیر است: 1) قوانین مادر و عمومی - قانون اهداف، وظایف و تشکیلات وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (مصوب 1383) و اصلاحات بعدی: تبیین اختیارات وزارت علوم در تدوین ضوابط جذب و ارتقای اعضای هیأت علمی. - قانون احکام دائمی برنامههای توسعه کشور (مصوب 1395)، خصوصاً مواد مرتبط با استقلال دانشگاهها، هیأتهای امناء و ضوابط استخدام هیأت علمی. - قانون برنامههای پنجساله (بهویژه برنامه ششم توسعه) در بخش آموزش عالی، پژوهش و فناوری، حسب تمدید یا نسخ ضمنی مواد مؤثر بر جذب و مدیریت منابع انسانی. - قان
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری