پاسخ کوتاه: نقش پزشکی قانونی و کمیسیونهای پزشکی در تعیین دیه، احراز نوع و میزان صدمات، تعیین درصد آسیبدیدگی، مدت درمان و دیات و ارشهای مربوط است. این نظرها مبنای محاسبه دیه در رأی دادگاه و سپس مبنای پرداخت توسط بیمه (یا صندوقها/سازمانهای ذیربط) قرار میگیرد. در ادامه، مسیر عملی و مستند قانونی را گامبهگام میآورم. 1) تشخیص مرجع پرداخت و تفاوتها - اگر حادثه ناشی از کار باشد: کارفرما مکلف به بیمه مسئولیت مدنی حوادث کار است؛ همچنین سازمان تأمین اجتماعی تعهدات درمانی و مستمری ازکارافتادگی دارد، اما «دیه» بهمعنای خسارت بدنی شرعی در اصل بر عهده مقصر (کارفرما یا شخص ثالث مقصر) و بیمهگر مسئولیت اوست. در تصادفات رانندگی، شرکت بیمه وسیله نقلیه طبق قانون بیمه اجباری مسؤولیت مدنی ۱۳۹۵ پرداخت میکند. خود سازمان تأمین اجتماعی «پرداختکننده دیه» بهطور مستقیم نیست، مگر از محل بیمه مسئولیت کارفرما یا در چارچوب حق رجوع و تهاتر. - بنابراین برای دریافت دیه، معمولاً باید علیه مقصر و بیمهگر مسئولیت او اقدام شود؛ تأمین اجتماعی بیشتر در حوزه مستمری ازکارافتادگی (مواد ۷۰، ۷۳، ۹۱ قانون تأمین اجتماعی) و هزینههای درمان نقش دارد، نه دیه. با این حال، نظریات پزشکی قانونی و کمیسیونهای پزشکی هم در پروندههای قضایی دیه و هم در پروندههای ازکارافتادگی تأمین اجتماعی مبنا هستند. 2) نقش پزشکی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری