راهنمای جامع قوانین و مقررات حاکم بر انتقال کارکنان رسمی شهرداری چکیده: انتقال کارکنان رسمی شهرداری تابع مجموعهای از مقررات عام استخدامی و مقررات خاص شهرداریهاست. مبنای اصلی، استقلال اداری و استخدامی شهرداری (نهاد عمومی غیردولتی) و شمول یا عدم شمول قوانین عام (نظیر قانون مدیریت خدمات کشوری) است. اصل کلی: انتقال داخل شهرداری با موافقت مقامات صلاحیتدار شهرداری امکانپذیر است؛ انتقال بین دستگاهی (به دیگر شهرداریها یا دستگاههای اجرایی) نیازمند موافقت مبدأ، مقصد و رعایت قوانین خاص از جمله منع بهکارگیری بازنشستگان، همترازی پست و رعایت سهمیهها و صلاحیتهای شغلی است. 1) مبانی قانونی و ماهیت استخدامی شهرداری - اصل استقلال شهرداری: ماده 5 و 54 قانون شهرداری و ماده 71 قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران (مصوب 1375 و اصلاحات) مبین استقلال اداری شهرداری و نقش شورا در نظارت است. شهرداری نهاد عمومی غیردولتی است. - عدم شمول قانون خدمات کشوری بهطور مستقیم: طبق ماده 117 قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب 1386)، نهادهای عمومی غیردولتی اصولاً مشمول قانون نیستند مگر در موارد تصریحشده. با این حال، بسیاری از شهرداریها در آییننامههای اداری-استخدامی خود از چارچوبهای این قانون تبعیت کرده یا به تصویب مراجع ذیصلاح استناد میکنند. - مقررات خاص اداری-استخدامی شهرداریها: آییننامه اداری و استخدامی کارکنان شهرداریهای کشور و دستورالعملهای سازمان شهرداریها و دهیاریهای کشور (وابسته به وزارت کشور) که با تصویب مراجع ذیصلاح (هیات وزیران/وزارت کشور) لازمالاجرا میشوند، چارچوب اصلی نقل و انتقالات را تعیین میکنند. هر شهرداری ممکن است دستورالعمل داخلی تکمیلی داشته باشد که نباید مغایر مقررات بالادستی باشد. 2) انواع انتقال - ا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری