چه اقداماتی برای پیشگیری از اخذ اقرار تحت فشار توصیه می‌شود؟

به‌عنوان وکیل دادگستری، تاکید می‌کنم اخذ اقرار تحت فشار، تهدید، شکنجه یا هر نوع اجبار، فاقد اعتبار قانونی است و نقض‌کننده اصول بنیادین دادرسی منصفانه است. در حقوق ایران و استانداردهای بین‌المللی، منع شکنجه و اجبار و بی‌اعتباری اقرار ناشی از آن تصریح شده است. مبانی قانونی در حقوق ایران: - قانون اساسی: اصول 38 و 39 – هر نوع شکنجه برای گرفتن اقرار یا کسب اطلاع ممنوع است و چنین اقراری فاقد ارزش و اعتبار است؛ هتک حرمت و حیثیت افراد ممنوع. - قانون مجازات اسلامی (1392): - ماده 169: اقرار باید با اراده و اختیار باشد؛ اقرار ناشی از اکراه، اجبار، تهدید یا شکنجه نافذ نیست. - ماده 578 ق.م.ا. تعزیرات (1375، لازم‌الاجرا): اعمال شکنجه توسط مأموران دولتی برای اخذ اقرار جرم است. - قانون آیین دادرسی کیفری (1392 و اصلاحات): - ماده 7 و 9: رعایت حقوق شهروندی و اصل برائت. - ماده 60 و 61: منع بازجویی همراه با اذیت و آزار، تلقین، تهدید، وعده و وعید. - ماده 190: حق داشتن وکیل از بدو تحقیق؛ ضرورت تفهیم این حق. - مواد 24، 92، 95: محدودیت‌های نگهداری، لزوم رعایت حقوق متهم و ضبط صوت‌وتصویر برخی مراحل. - قانون