گارانتی قانونی و قراردادی چه تفاوتی دارند؟

پاسخ کوتاه: - گارانتی/ضمانت قانونی: تکالیفی است که مستقیماً از قانون بر عهده فروشنده/تولیدکننده است، حتی اگر قراردادی امضا نشود یا کارت گارانتی داده نشود. قابل اسقاط نیست و حداقل‌های الزامیِ حمایت از مصرف‌کننده را تضمین می‌کند. - گارانتی/ضمانت قراردادی: تعهدات اضافی و اختیاری است که تولیدکننده یا فروشنده فراتر از حداقل‌های قانونی می‌پذیرد (مثل تعویض رایگان تا ۲۴ ماه، سرویس در محل، قطعه یدکی رایگان). دامنه و شرایط آن تابع توافق و اسناد گارانتی است، اما نمی‌تواند حقوق قانونی مصرف‌کننده را محدود یا ساقط کند. توضیح تفصیلی: 1) مبنای حقوقی هر کدام - ضمانت/گارانتی قانونی: • قانون مدنی: - مواد 422 تا 435 درباره خیار عیب: اگر مبیع معیوب باشد، خریدار حق فسخ یا ارش (کاهش ثمن متناسب با عیب) دارد. عیب باید سابق بر عقد یا متصل به آن باشد و خریدار عالم به عیب نباشد (ماده 423، 427، 428، 429). - ضمانت سلامت و مطابقت مبیع با اوصاف مورد توافق نیز از قواعد عمومی بیع است (مواد 351، 355 و قواعد تدلیس مواد 438 به بعد). • قانون حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان مصوب 1388 و آیین‌نامه‌های آن: - ماده 2: عرضه‌کنندگان مکلف به جبران خسارا