پاسخ بهصورت عملی و مستند به قانون اجرای احکام مدنی و آیین دادرسی مدنی: 1) نقطه آغاز اجرای حکم - مرحله قطعیت: اجرای حکم اصولاً پس از قطعیت آن آغاز میشود (مواد 1 و 34 قانون اجرای احکام مدنی). احکام بدوی قابل تجدیدنظر تا زمان قطعیت قابل اجرا نیستند، مگر در موارد اجرای موقت (مواد 299 و 303 ق.آ.د.م). - صدور اجرائیه: ذینفع باید صدور اجرائیه را از دادگاه صادرکننده حکم قطعی درخواست کند. اجرائیه توسط دفتر دادگاه صادر و به محکومعلیه ابلاغ میشود (مواد 1، 2، 5، 11 ق.ا.ا.م). - مهلت دهروزه: محکومعلیه از تاریخ ابلاغ اجرائیه 10 روز برای اجرای داوطلبانه یا معرفی مال دارد (ماده 34 ق.ا.ا.م؛ ماده 1 آییننامه اجرایی مفاد اسناد لازمالاجرا در خصوص اسناد ثبتی قیاسپذیر است ولی در احکام ملاک ماده 34 است). 2) مرجع آغاز و پیگیری - اگر حکم از دادگاه حقوقی صادر شده: واحد اجرای احکام مدنیِ همان حوزه قضایی مرجع اجراست (ماده 11 ق.ا.ا.م). - اگر حکم کیفری حاوی جزء حقوقی (ضرر و زیان) است: اجرای بخش حقوقی توسط اجرای احکام کیفری انجام میشود، اما تشریفات توقیف اموال تابع قواعد اجرای احکام مدنی است. - برای احکام شوراهای حل اختلاف: اجرای آنها در واحد اجرای احکام همان شورا/دادگستری صورت میگیرد. 3) مدارک لازم برای تقاضای اجرا - دادخواست/درخواست صدور اجرائیه و اجرای حکم - رونوشت گواهیشده حکم قطعی و گواهی قطعیت - محاسبه محکومبه و خسارات (در صور
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
