خلاصه پاسخ: بله، امکان استفاده از دادههای بانکی برای شناسایی حسابها و توقیف موجودی محکومعلیه وجود دارد، اما صرفاً از طریق مرجع قضایی و در چارچوب مقررات محرمانگی بانکی. محکومله یا وکیل او نمیتواند مستقیماً به بانکها نامه بزند؛ باید از دادگاه/اجرای احکام یا اجرای ثبت (در اسناد لازمالاجرا) بخواهد تا استعلام و دستور توقیف بدهند. راهنمای عملی مرحلهبهمرحله: 1) داشتن سند لازم برای اجرا - احکام قطعی دادگاه (مدنی/کیفری در بخش ضرر و زیان)، دادنامه داوری لازمالاجرا، یا اسناد رسمی لازمالاجرا (مثل مهریه/وجه التزام در دفترخانه) قابل اجرا و مبنای توقیف هستند. - مبنای حقوقی اجرای حکم و توقیف: مواد 34، 49، 61، 123 به بعد قانون اجرای احکام مدنی؛ مواد 20 و 34 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی 1394 و اصلاحات بعدی؛ برای اسناد رسمی، مواد 1، 2، 34 به بعد آییننامه اجرای مفاد اسناد رسمی لازمالاجرا (مصوب 1400) و مواد 92 الی 101 همان آییننامه. 2) درخواست استعلام حسابها - مبنا: ماده 19 و 20 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی (ق.ن.ا.م.م) به
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
