راهنمای عملی شناسایی و توقیف اموال محکومعلیه – استعلامهای معمول مبنای قانونی: - قانون اجرای احکام مدنی (مصوب 1356) بهویژه مواد 34، 49، 61، 65، 99، 126 و 129 - قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی (1394) بهویژه مواد 3، 7، 8، 19، 23، 24، 26 و 28 - قانون آیین دادرسی مدنی (مواد مربوط به تأمین دلیل و دستور موقت در صورت نیاز) - مقررات ثبتی و شیوهنامههای سامانههای استعلامی قوه قضائیه (ثنا، ثنا-ثناپلاس، ستاد اجرای احکام، ثنا-ثناکاداسْتر) اصل کلی: محکومله میتواند از واحد اجرای احکام تقاضای استعلام و توقیف اموال محکومعلیه را بنماید. دادورز (اجرائیه) مکلف است در حدود درخواست و مقررات، استعلامهای لازم را انجام دهد. ارائه اطلاعات دقیق هویتی و کدملی محکومعلیه، فرایند را تسهیل میکند. مطابق ماده 19 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی، خوداظهاری محکومعلیه درباره اموال نیز قابل مطالبه است و عدم همکاری میتواند به اعمال محدودیتها منجر شود. استعلامهای معمول برای شناسایی اموال: 1) املاک و اراضی - مرجع استعلام: سازمان ثبت اسناد و املاک کشور (ادارات ثبت محل و سامانه کاداستر). - هدف: فهرست املاک به نام محکومعلیه، وضعیت بازداشت/رهن، پلاک ثبتی. - مبنا: مواد 99 و 126 قانون اجرای احکام مدنی؛ بخشنامههای ثبتی. - نکته: امکان توقیف قدرالسهم در املاک مشاع و حقوق تبعی (حق سرقفلی با قیود خود). 2) وسایل نقلیه -
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
