پاسخ بهصورت کاربردی و مستند به قوانین ایران: 1) اصل و مبنا در توقیف اموال منقول - مستند: مواد 49، 61 تا 88 قانون اجرای احکام مدنی (ق.ا.ا.م)، مواد 523 به بعد قانون آیین دادرسی مدنی در اعسار و مستثنیات، و مواد 24 تا 35 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی 1394 (ق.ن.ا.م.م). - اصل: طلبکار میتواند بهمحض صدور اجرائیه و انقضای مهلت قانونی، توقیف اموال منقول محکومعلیه را از دادورز اجرا بخواهد. تقدم با مالی است که معرفی میشود؛ در صورت تعدد اموال، تقدم به ترتیب سرعت فروش، سهلالوصول بودن و کفایت برای ادای دین است (ماده 53 ق.ا.ا.م). 2) محدوده و استثنائات (مستثنیات دین) - مستند: ماده 24 ق.ن.ا.م.م و تبصرهها، آراء وحدترویه مرتبط. - مهمترین مستثنیات: اثاثیه ضروری زندگی متناسب شأن، آذوقه مورد نیاز تا یک ماه، ابزار و وسایل کار متناسب با شغل (مثل ابزار کار یک نجار یا خودروی کار در صورت ضرورت برای امرار معاش)، کتب و وسایل تحصیلی، تلفن همراه در حد نیاز متعارف، جوایز و نشانها، ودیعه مسکن تا میزانی که بدون آن تأمین مسکن ممکن نباشد. تشخیص تناسب با وضعیت و نیاز محکومعلیه و تشخیص «ضرورت» با مرجع اجراست. - نکته: اگر مالی از مستثنیات باشد قابل توقیف و فروش نیست؛ مگر دین بابت همان مال باشد (مثلاً اقساط کالایی که هنوز ثمن آن پرداخت نشده). 3) نحوه شناسایی اموال منقول - معرفی توسط محکومله: ماده 49 ق.ا.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری