سوءنیت (تقلب/تدلیس) در اسناد حقوقی در حقوق ایران به معنای بهکارگیری عمدی وسایل متقلبانه، کتمان واقعیتهای مؤثر یا بیان مطالب خلاف واقع با هدف فریب طرف مقابل و واداشتن او به تنظیم یا امضای سند/انعقاد عقد است؛ بهگونهای که اگر آن طرف از حقیقت آگاه بود به آن اقدام رضایت نمیداد یا به نحو دیگری اقدام میکرد. نکات کلیدی و مستندات قانونی: - رکن اصلی سوءنیت: قصد فریب. صرف اشتباه یا بیان نادرست غیرعمدی، سوءنیت محسوب نمیشود. - تدلیس در معاملات: مطابق ماده 438 قانون مدنی، تدلیس عبارت است از عملیاتی که موجب فریب طرف معامله شود. هرگاه یکی از طرفین با اعمال متقلبانه، طرف دیگر را به اشتباه اندازد، تدلیس
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری