پاسخ کوتاه: اصل بر صحت اسناد و معاملات است و بار اثبات ادعای «فریب/تدلیس» یا «سوءنیت/اکراه/غبن» بر عهده شخصی است که ابطال یا عدم نفوذ سند/قرارداد را مطالبه میکند. اثبات باید با دلایل معتبر (اسناد، شهادت، امارات، کارشناس، پیامها و مکاتبات، اقرار طرف مقابل و …) انجام شود. توضیح حقوقی: - اصل صحت: مطابق ماده 223 قانون مدنی «هر معامله که واقع شده باشد محمول بر صحت است مگر اینکه بطلان آن معلوم شود». بنابراین کسی که خلاف این اصل را ادعا میکند باید اثبات کند. - تدلیس (فریب): ماده 438 و 439 قانون مدنی تدلیس را موجب خیار فسخ میدانند. مدعی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
