مبنای کارشناسی برای تعیین اجرت‌المثل چیست؟

AUتحریریه
۱۴۰۴/۰۷/۱۲
6 دقیقه مطالعه
پاسخ کوتاه و کاربردی - مبنای حقوقی: اصل مطالبه اجرت‌المثل منافع در فقه و حقوق ایران پذیرفته شده و در قوانین زیر قابل استناد است: - ماده 320 قانون مدنی: غاصب و متصرف بدون اذن، ضامن منافع مال است، چه استفاده کرده باشد یا نه. - مواد 328 و 331 قانون مدنی: ضمان منافع و لزوم جبران خسارات. - ماده 10 و قواعد عمومی قراردادها (در صورت وجود توافقات عرفی/محلی). - رأی وحدت رویه شماره 733 مورخ 1393/02/16 هیأت عمومی دیوان عالی کشور (در باب امکان مطالبه اجرت‌المثل منافع در کنار سایر خواسته‌ها، به عنوان تأکید). - مواد 3 و 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی در خصوص ارجاع به کارشناسی و خسارات. - اصل قضیه: اجرت‌المثل منافع ملک کشاورزی، ارزش ریالی منافع قابل انتفاع ملک در مدت تصرف/استفاده بدون اذن است که توسط کارشناس رسمی دادگستری (رشته کشاورزی/اراضی و املاک) با توجه به اوضاع و احوال عینی و عرف محل تعیین می‌شود. مبنای کارشناسی در عمل شامل: 1) کاربری، موقعیت و مشخصات فنی ملک - نوع کاربری کشاورزی: باغی، زراعی آبی/دیم، دامپروری، گلخانه، مرتع مشجر/غیرمشجر. - مساحت مفید قابل کشت، شیب، بافت خاک، دسترسی به راه، بازار و نیروی کار. - امکانات و تأسیسات:
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
راهنمای عملی محاسبه اجرت‌المثل در املاک کشاورزی
مقدمه
این کتاب با رویکرد کاربردی و به زبان ساده، مبانی قانونی، معیارهای کارشناسی و رویه‌های قضایی مرتبط با محاسبه اجرت‌المثل در املاک کشاورزی را در قالب پرسش و پاسخ بیان می‌کند. مخاطب با مفاهیم کلیدی مانند منفعت متعارف، انتفاع بدون اذن، شاخص‌های بازاری و ضوابط خسارت آشنا می‌شود و می‌آموزد چگونه مدارک لازم را فراهم و از حقوق خود در مراجع قضایی به‌طور مؤثر دفاع کند.
دسترسی سریع پس از خرید

دسترسی سریع پس از خرید