چکیده: در اکثر نظامهای حقوقی، اصل بر این است که صرف «مهمان بودن» و اقامتِ بیش از مدت ویزای مهمان، به خودی خود مسئولیت کیفری یا اداری برای میزبان اجتماعی ایجاد نمیکند؛ مگر آنکه میزبان یکی از سه دسته تکلیف را بر عهده گرفته یا نقض کرده باشد: 1) تعهد یا ضمانت رسمی مالی/اداری در قبال مهمان، 2) تکالیف قانونیِ اعلام، ثبت یا احراز وضعیت اقامتیِ فردی که به او مسکن میدهد یا به کار میگیرد، 3) مشارکت آگاهانه در تسهیل یا پنهانکردن اقامت غیرقانونی. پیامدها میتواند از ضبط تضمین و مطالبه هزینههای دولتی تا جریمه اداری و حتی مسئولیت کیفری متغیر باشد. مهمترین سناریوهای مسئولیت و مبانی قانونی به شرح زیر است: 1) امضای تعهد یا ضمانت رسمی به نفع مهمان - در کشورهایی که صدور ویزا را به «تعهدنامه/ضمانت میزبان» گره میزنند، میزبان با امضای تعهد، مسئولیت مالی در قبال هزینههای عمومی ناشی از اقامت و حتی اخراج مهمان را میپذیرد. نمونه بارز آن حقوق آلمان است که بهموجب ماده 68 قانون اقامت (Aufenthaltsgesetz §68)، امضاکننده «Verpflichtungserklärung» در برابر مخارج عمومی مرتبط با اقامت/تامین معاش/درمان و نیز هزینهه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
