دعوتنامه (Invitation Letter) در اسناد مهاجرتی، سندی کمکی و اثباتی است که هدف، شرایط اقامت و تأمین هزینههای سفرِ مدعو را روشن میکند؛ اما به تنهایی حق ورود یا صدور روادید ایجاد نمیکند و صرفاً یکی از ادلهای است که مقام رسیدگیکننده میتواند در چارچوب قانون به آن استناد کند. در سطح اروپایی، «کُد ویزای شینگن» تصریح میکند که مدارک پشتیبان میتواند شامل «دعوتنامه از سوی میزبان یا شرکت» و «اسناد مربوط به اسکان و تأمین هزینهها» باشد و مرجع رسیدگی، مجموع شرایط از جمله هدف سفر، تمکن و قصد خروج بهموقع را ارزیابی میکند (Regulation (EC) No 810/2009, Art. 14(4), Art. 21; as amended by Regulation (EU) 2019/1155). در حقوق کانادا نیز معیار اصلی، اقناع افسر به خروج بهموقع متقاضی است و دعوتنامه صرفاً میتواند این ارزیابی را تسهیل کند (IRPR, SOR/2002-227, s. 179(b)). در حقوق بریتانیا، قواعد Appendix V: Visitor بر اصالت هدف سفر، تمکن و اقامت مناسب تأکید دارد و دعوتنامه میتواند بهعنوان قرینهای برای این عناصر ارائه شود. در رویه ایالات متحده هم مدارک ارائهشده اختیاری است و نامه دعوت میتواند به تبیین هدف سفر کمک کند، هرچند متقاضی باید مستقلاً شرایط ویزای بازدید (B) را احراز کند (9 FAM 402.2). با این ملاحظه، «نمونه ساختار دعوتنامه تجاری و خانوادگی» باید نکات زیر را پوشش دهد: الف) مؤلفههای مشترک در هر دو نوع دعوتنامه - مشخصات کامل دعوتکننده: نام و نام خانوادگی/نام شخص حقوقی، نشانی کامل، تلفن و ایمیل، تابعیت و وضعیت اقامتیِ میزبان در کشور مقصد (شهروند، مقیم دائم/موقت،
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری