چه اطلاعاتی نباید در متن دعوتنامه درج شود تا ریسک‌های امنیتی و حقوقی کاهش یابد؟

اصل «حداقل‌گرایی داده‌ها» و «ضرورت و تناسب» ایجاب می‌کند در دعوتنامه فقط اطلاعات لازم و متناسب با هدف اعلام رویداد درج شود. درج بی‌مورد اطلاعات شخصی یا امنیتی می‌تواند موجب مسئولیت مدنی و حتی کیفری شود (اصل 22 و 25 قانون اساسی؛ قانون تجارت الکترونیکی 1382، مواد 58 تا 61 درباره داده‌های شخصی و مواد 64 تا 75 درباره اسرار تجاری؛ قانون مسئولیت مدنی 1339، ماده 1). بر این مبنا، از درج موارد زیر خودداری کنید: - داده‌های هویتی و تماس اشخاص: کد/شناسه ملی، شماره شناسنامه، تاریخ تولد کامل، نشانی و کدپستی محل سکونت، شماره تلفن شخصی یا ایمیل افراد (از جمله میهمانان، سخنرانان یا میزبان) بدون رضایت صریح و ضرورت روشن. افشای این داده‌ها می‌تواند نقض حریم خصوصی و موجب مسئولیت باشد (اصل 22 و 25 قانون اساسی؛ قانون تجارت الکترونیکی، مواد 58 تا 61؛ قانون مسئولیت مدنی، ماده 1). - فهرست میهمانان و وابستگی‌های سازمانی/سمت‌ها در دعوت‌های عمومی: انتشار اسامی مدعوین، سمت‌ها و تعلقات سازمانی در متن دعوت عمومی،