پاسخ کوتاه: در حقوق ایران، «اغفال» هم بهعنوان رکن مادی یا روانی برخی جرایم مرتبط با فساد و فحشا نقش دارد و هم در سیاست کیفری سبب تشدید حمایت از بزهدیدگان (بهویژه اطفال و زنان). مهمترین جایگاههای آن در جرایم قوادی، دایری مراکز فساد، فریفتن به فحشا، بهرهکشی جنسی، و جرایم مرتبط با کودکان و نوجوانان دیده میشود. قانونگذار در مواردی اغفال را صریحاً عنصر جرم میشناسد و در موارد دیگر آن را قرینهای بر سلب رضایت واقعی و تشدید مجازات تلقی میکند. توضیح مبانی و چارچوب قانونی: - مبانی: - حمایت از نظم عمومی و اخلاق حسنه (مواد 637 تا 643 قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات مصوب 1375 با اصلاحات بعدی). - حمایت ویژه از اطفال و نوجوانان در برابر فریب، اغوا و استثمار جنسی (قانون حمایت از اطفال و نوجوانان 1399؛ قانون حمایت از حقوق کودکان و نوجوانان 1381). - حمایت از شأن انسانی و منع بهرهکشی جنسی (سیاستهای کلی و مواد تعزیری مرتبط با قوادی و اداره اماکن فساد). - مفهوم حقوقی اغفال: هر رفتار متقلبانه، فریبنده یا اغواگرانه که اراده بزهدیده را مخدوش و او را به ارتکاب فعل جنسی یا ورود به چرخه فحشا سوق دهد. اغفال میتواند از طریق وعدههای دروغین، سوءاستفاده از فقر، اعتیاد، ناآگاهی یا وابستگی عاطفی، یا صحنهسازی و کتمان حقیقت صورت گیرد. مصادیق اصلی اغفال در جرایم مربوط به فساد و فحشا: 1) قو
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری