اغفال در حقوق ایران: مبانی، مصادیق و پیامدها پرسش: اغفال اطفال و نوجوانان چگونه جرمانگاری شده است؟ خلاصه پاسخ: - اغفال (فریب دادن) اطفال و نوجوانان در قوانین ایران عمدتاً در بستر جرایم منافی عفت، بهرهکشی، سوءاستفاده و انحراف اخلاقی/اجتماعی جرمانگاری شده است. - مهمترین مقررات: قانون مجازات اسلامی (کتاب پنجم تعزیرات 1375 و اصلاحات بعدی)، قانون حمایت از اطفال و نوجوانان 1399، قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست، قانون کار (در بخش کار کودک) و برخی قوانین خاص فضای مجازی. - اغفال در حوزههای جنسی، بهرهکشی، فرار از منزل، عضویت در باندها، پورنوگرافی و تشویق به رفتارهای مجرمانه، هر کدام عناوین مجرمانه مستقل یا تشدیدکننده دارند. 1) مبانی قانونی - قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): - ماده 621 به بعد (آدمربایی): هرگونه ربایش یا مخفیکردن طفل با هر وسیلهای؛ هرچند اغفال میتواند مقدمه ربایش باشد. مجازات: حبس شدید و تشدید در مورد اطفال. - ماده 633: رها کردن طفل و افراد ناتوان؛ هرچند مستقیماً درباره اغفال نیست، اما ترک در پی اغفال میتواند مصداقسازی کند. - ماده 637، 638، 639: جرایم منافی عفت، دایر یا اداره کردن و تسهیل مراکز فساد و فحشا؛ اغفال اطفال برای ارتکاب این افعال از مصادیق تسهیل/تشویق و مشمول تشدید است. - ماده 640: انتشار و تکثیر تصاویر و محتویات خلاف عفت؛ اگر نسبت به اطفال باشد، تشدید و عناو
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری