در صورت اثبات اغفال، مهم‌ترین تبعات عملی چیست؟

اغفال در حقوق ایران: مبانی، مصادیق و پیامدها — تبعات عملی در صورت اثبات 1) مبانی و مفهوم - اغفال در معنای عام: فریب دادن/گمراه‌کردن دیگری به‌نحوی که اراده او معیوب شود یا به ضرر او تعهد/اقدامی صورت گیرد. بسته به بستر، می‌تواند عنوان حقوقی (مدنی)، کیفری یا انتظامی پیدا کند. - در حقوق مدنی: اغفال عمدتاً ذیل «تدلیس»، «اکراه»، «غبن ناشی از فریب»، یا «فریب در نکاح» بررسی می‌شود. - در حقوق کیفری: هرگاه اغفال منتهی به بردن مال یا تحصیل منفعت نامشروع شود، غالباً با عناوینی مانند کلاهبرداری (ماده 1 قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشا، اختلاس و کلاهبرداری)، تحصیل مال نامشروع (م 2 همان قانون)، یا جرایم رایانه‌ای (مواد 67 به بعد قانون جرایم رایانه‌ای) منطبق می‌شود. در حوزه‌های خاص مثل حمایت از کودکان (قانون حمایت از اطفال و نوجوانان 1399) یا جرایم منافی عفت، اغفال عنوان‌گذاری ویژه دارد. - در نکاح: «تدلیس در نکاح» و «فریب در ازدواج» (ماده 647 قانون مجازات اسلامی تعزیرات 1375؛ و در حقوق مدنی مواد 1128، 1131، 1149 به بعد حسب مورد). 2) مصادیق شایع - معاملات: کتمان عیب یا نسبت دادن اوصاف کاذب به مبیع/معقودعلیه (مواد 438 تا 440 قانون مدنی درباره تدلیس و خیار تدلیس). - نکاح: فریب در اوصاف اساسی مانند بکارت، سلامت جسمی/روانی مهم،