چه تدابیری برای پیشگیری از اغفال در روابط حقوقی پیشنهاد می‌شود؟

پاسخ کوتاه و کاربردی 1) مفهوم و مبانی اغفال - اغفال در حقوق ایران ناظر به فریب‌دادن طرف معامله یا رابطه حقوقی به نحوی است که اراده او معیوب شود. مبنای حقوقی: عیب رضا و تدلیس و اشتباه. - مواد کلیدی: - ماده 438 ق.م: تدلیس عملیاتی است که موجب فریب طرف معامله شود. - مواد 439–441 ق.م: حق فسخ در صورت تدلیس و آثار آن. - ماده 201 ق.م: اکراه؛ هرچند با اغفال متفاوت است، اما در عیوب اراده می‌گنجد. - قواعد عام مسئولیت مدنی (ماده 1 قانون مسئولیت مدنی 1339) در جبران خسارات ناشی از فریب. - در حوزه کیفری: در صورت انطباق با مانور متقلبانه و تحصیل مال، امکان انطباق با کلاهبرداری (ماده 1 قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء، اختلاس و کلاهبرداری) یا جرایم رایانه‌ای (مواد 67 و 68 قانون جرایم رایانه‌ای) وجود دارد. 2) مصادیق شایع اغفال - تدلیس در بیع/اجاره/نکاح: نسبت دادن اوصاف وجودنداشته، کتمان عیب اساسی، ارائه اسناد یا گواهی‌های جعلی. (مواد 1128 و 647 ق.م در نکاح از منظر اوصاف و تدلیس در نکاح قابل استناد است؛ در نکاح، تدلیس می‌تواند حق فسخ ایجاد کند.) - اغفال در قراردادهای سرمایه‌گذاری و مشارکت: وعده سود تضمینی خلاف واقع، پنهان‌کردن ریسک‌های اساسی، صورت‌های مالی گمراه‌کننده. - تبلیغات گم