خلاصه پاسخ: - اصل بر این است که نمایندگی میتواند به هر وسیلهای که عرفاً دلالت بر اعطای اختیار کند ثابت شود و الزاماً نیازمند وکالتنامه کتبی نیست، مگر در مواردی که قانون شکل خاص (خصوصاً کتبی/رسمی) را الزامی کرده باشد. - در معاملات دارای تشریفات شکلی (مثل انتقال رسمی اموال غیرمنقول، تنظیم اسناد رسمی، برخی حقوق ثبت و نقلوانتقال خودرو در دفاتر رسمی)، نمایندگی باید به همان شکل الزامی (عموماً سند رسمی) احراز شود. - در روابط عادی و معاملات بدون تشریفات قانونی خاص، نمایندگی میتواند با امارات، رفتار و اجازه بعدی (تنفیذ)، اذن شفاهی، رویه معاملاتی و ظاهر ایجادشده احراز شود. مبنای قانونی و نکات کلیدی: 1) مواد 656 تا 683 قانون مدنی (باب وکالت) - ماده 656: وکالت عقدی است که به موجب آن یکی از طرفین، طرف دیگر را برای انجام امری نایب خود مینماید. قانون مدنی برای تحقق اصل وکالت، کتبی بودن را شرط صحت اعلام نکرده است؛ پس اصل بر امکان شفاهی بودن و حتی اثبات با قر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری