پاسخ کوتاه و کاربردی تعاریف پایه - اراضی خالصه: اموال غیرمنقول متعلق به دولت که منشأ مالکیت آن مالیه دولتیِ قبل از انقلاب (وزارت دارایی/خزانه) بوده است؛ غالباً دارای سند مالکیت قدیمی به نام دولت (خالصه) یا مستندات ثبتی ناشی از قوانین مالیه. مبنا: قانون محاسبات عمومی سابق، قوانین مالیه، اسناد ثبتی خالصه، آییننامهها و سوابق اداره کل اموال دولتی. - اراضی ملی: عرصههایی از جنگلها، مراتع و اراضی موات و بیشهزارها که به موجب قانون ملی شدن جنگلها و مراتع 1341 و قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع و اصلاحات بعدی، جزء انفال و اموال عمومی محسوب و در اختیار دولت (سازمان منابع طبیعی/جهاد کشاورزی) قرار گرفتهاند. مبنا: اصل 45 قانون اساسی، قانون ملی شدن جنگلها و مراتع 1341، قانون حفاظت و بهرهبرداری 1346 و اصلاحات، قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی 1367 و آییننامهها. شاخصهای تشخیص اولیه (عملیاتی و مستندمحور) 1) مرجع متولی - خالصه: اداره کل اموال دولتی و اوراق بهادار (وزارت اقتصاد) و دستگاه بهرهبردار. در عمل، سندهای دفترچهای/تکبرگی قدیمی به نام «دولت ایران/خالصه». - ملی: سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری (ادارات کل منابع طبیعی استان) و هیأت ماده 56 سابق/کمیسیون ماده 2 قانون 1367. 2)
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری