روند ثبت مالکیت و صدور سند در اراضی خالصه چگونه است؟

پاسخ به‌صورت کاربردی و مستند به قوانین: ۱) تعریف و تمایز اولیه - اراضی خالصه: اموالی که به موجب قوانین ملی‌سازی املاک و قوانین مالیه از اموال اختصاصی حاکم/دولت محسوب شده و متعلق به دولت است؛ اداره و واگذاری آن عمدتاً با وزارت امور اقتصادی و دارایی (خزانه‌داری کل) و حسب مورد با سازمان‌های ذی‌ربط است. مبنای قانونی: قانون محاسبات عمومی کشور (مواد 1، 24 و 25 درباره اموال دولتی)، آیین‌نامه اموال دولتی، و مقررات سازمان جمع‌آوری و فروش اموال تملیکی در موارد خاص. - اراضی ملی: اراضی‌ای که بر اساس قانون ملی شدن جنگل‌ها و مراتع 1341 و قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع 1346 و اصلاحات بعدی، جزء انفال و ثروت‌های عمومی تشخیص و تحت مالکیت دولت (به نمایندگی سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور) قرار می‌گیرند. مبنای قانونی: اصل 45 قانون اساسی، قانون ملی شدن جنگل‌ها و مراتع 1341، قانون حفاظت و بهره‌برداری 1346 و مواد 56 و 2 مکرر آن و آیین‌نامه‌های مرتبط. نکته کلیدی: اراضی خالصه از سنخ «اموال دولتی» (ملک دولت به عنوان شخص حقوقی) هستند؛ اراضی ملی از سنخ «انفال/ثروت عمومی» بوده و اداره آنها با دولت است ولی اصولاً قابل تملک خصوصی نیستند مگر در چهارچوب واگذاری‌های قانونی خاص (حق انتفاع، اجاره