خلاصه عملی - اراضی خالصه: اموال غیرمنقول متعلق به حکومت/دولت (در گذشته شاه/خزانه) که میتواند طبق مقررات به اشخاص منتقل شود. امکان تملک خصوصی بهصورت کلی «قابل تصور و ممکن» است، اما تابع قواعد خاص واگذاری و تشریفات قانونی است. - اراضی ملی: اراضیای که طبق قوانین ملیشدن جنگلها و مراتع از مالکیت خصوصی خارج و در مالکیت عمومی (دولت به نمایندگی از عموم) قرار گرفتهاند. اصل بر «عدم امکان تملک خصوصی» است مگر در قالبهای استثنایی و محدود (اجاره، طرحهای بهرهبرداری، واگذاری مشروط برای طرحهای مصوب). تفکیک مفهومی و مبانی قانونی 1) اراضی خالصه - تعریف و پیشینه: «خالصه» در فقه و حقوق قدیم ایران به اموال منقول و غیرمنقولی گفته میشد که ملک دولت/خزانه بود (در مقابل املاک خاصه سلطنتی و املاک دیوانی). در نظام کنونی، معادل عملی آن «اموال غیرمنقول دولتی» است که در تملک دولت (بهعنوان شخص حقوقی) قرار دارد. - جایگاه حقوقی: اموال دولتی تابع قواعد آییننامه معاملات دولتی، قانون محاسبات عمومی کشور و مقررات خاص دستگاه مالک است. انتقال آنها به اشخاص نیازمند مجوز قانونی صریح، رعایت تشریفات مناقصه/مزایده، تصویب مقامات صلاحیتدار و نبود منع خاص است. - مستندات اصلی: قانون محاسبات عمومی (مواد 115
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری