پاسخ کوتاه و کاربردی 1) تعریف و منبع حقوقی - اراضی خالصه: اموالی که ملک دولت (خزانه/اموال عمومی) است و دولت مانند یک مالک خصوصی حق تصرف، واگذاری، اجاره و انتقال دارد. ریشه تاریخی در «اراضی خالصه دولتی» داشته و امروز ذیل «اموال دولتی و عمومی» شناخته میشود. - اراضی ملی: اراضیای که طبق قانون ملی شدن جنگلها و مراتع (مصوب 1341) و قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع (1346 و اصلاحات بعدی) جزو انفال و ثروتهای عمومی محسوب میشوند. مالکیت آنها به حکم اصل 45 قانون اساسی متعلق به حکومت اسلامی است و اداره آن غالباً با سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری (وزارت جهاد کشاورزی) است. 2) مبنای مالکیت - اراضی خالصه: - ماهیت: مال دولتی (به معنای دارایی دولت). - حاکمیت قانونی: قانون محاسبات عمومی کشور (مصوب 1366) بهویژه مواد 2، 3 و 24 در تفکیک اموال دولتی و عمومی؛ همچنین آییننامهها/مقررات مربوط به نحوه واگذاری املاک دولتی. - قابلیت نقل و انتقال: اصولاً قابل انتقال، اجاره، تهاتر یا واگذاری براساس قوانین مالی-اداری دولت (از جمله قوانین بودجه سنواتی، قانون برگزاری مناقصات در موارد مربوط، آییننامه نحوه واگذاری اموال غیرمنقول مازاد دستگاهها، و مقررات سازمان اداری و استخدامی/وزارت اقتصاد). - اراضی ملی: - ماهیت: انفال و ثروتهای عمومی (اصل 45 قانون اساسی). - حاکمیت قا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
