در تعارض اسناد خصوصی با اعلام ملی بودن، چه مرجعی فصل‌الخطاب است؟

پاسخ کوتاه و عملی 1) تعریف و تفاوت ماهوی - اراضی خالصه: اموال غیرمنقول متعلق به دولت به‌عنوان مالک خصوصی دولت (اموال دولتی به معنای خاص). دولت در این اراضی مانند هر مالک خصوصی حق نقل‌وانتقال، اجاره، بهره‌برداری و… دارد. مبنای تاریخی: املاک خالصه در حقوق ایران از دوره قاجار و سپس قوانین مالیه و ملی شدن املاک خالصه به دولت. امروز حکم آن در چارچوب اموال دولتی/خصوصی دولت تحلیل می‌شود. - اراضی ملی: جنگل‌ها و مراتع و اراضی‌ای که به موجب قانون ملی اعلام شده‌اند و جزء انفال و ثروت‌های عمومی‌اند؛ دولت صرفاً به نمایندگی از عموم متولی است نه مالک خصوصی. مبنا: اصول 45 و 50 قانون اساسی، قانون ملی شدن جنگل‌ها و مراتع 1341 و قانون حفظ و حمایت از منابع طبیعی و ذخایر جنگلی 1346 و اصلاحات آن، ماده 56 قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع 1346 (اصلاحی). نتیجه تفاوت: - در اراضی خالصه، اصل بر امکان نقل‌وانتقال و معامله (با قیود قانونی) است. - در اراضی ملی، اصل بر عدم قابلیت تملک خصوصی و عدم امکان نقل‌وانتقال به اشخاص است مگر در حدود استثنائات قانونی (واگذاری برای طرح‌های مصوب با تشریفات خاص). 2) اعلام ملی بودن و تعارض با اسناد خصوصی - مرجع تشخیص اولیه ملی