جوی آب متروکه از نظر حقوقی به چه معناست؟

تعریف و آثار حقوقی «جوی آب متروکه» در حقوق ایران 1) تعریف حقوقی - جوی آب متروکه به مسیری برای جریان آب (دائمی یا فصلی) گفته می‌شود که سابقاً مورد استفاده و بهره‌برداری مستمر بوده ولی به نحو مؤثر و مستمر ترک استفاده شده و عملاً از حیز انتفاع افتاده است؛ به‌نحوی‌که جریان آب در آن یا قطع شده یا هدف مصرفی سابق (آبیاری، شرب، صنعتی) منتفی گردیده و اعاده آن بدون هزینه و اقدامات اساسی ممکن نیست. - در نظام حقوقی ایران «جوی» موضوع حق عَبور آب (حق‌المجری) و گاه وابسته به حقابه یا آب مباح/مجاز است. اگر استفاده از جوی به‌طور پایدار رها شود و حقابه یا مجوز برداشت که مبنای جوی بوده ساقط یا منتقل شود، جوی می‌تواند از حیث حقوقی «متروکه» تلقی گردد. 2) مبانی قانونی مرتبط - قانون مدنی: - مواد 93، 95 و 96: حقوق ارتفاق از جمله مجرای آب از حقوق عینی تبعی نسبت به ملک غیر است و با زوال نیاز/منشأ، قابل اسقاط یا سقوط است. - ماده 159 و 160: حق‌المجری و حق شِرب از حقوق ارتفاق و تابع منافع مقرر است. - مواد 177 به بعد: اسقاط ارادی حق ارتفاق و نیز سقوط آن در اثر عدم امکان استیفا. - قانون