پاسخ کوتاه و عملی - جوی خصوصی: مجرایی است که بههزینه و اراده اشخاص (مالک/مالکان) احداث شده و حق عبور آب در آن، حق مکتسبه خصوصی است. مالکیت عین مجرا و منافع آن اصولاً تابع مالکیت ملک محل عبور جوی است، مگر اینکه حقابه یا حقالانتفاع/ارتفاق مستقلاً ثبت یا اثبات شده باشد. - جوی عمومی: مجرایی است که بخشی از شبکه آب عمومی، انهار عمومی، معابر یا تأسیسات عمومی محسوب میشود؛ معمولاً در اختیار دولت/شهرداری/شرکتهای آب منطقهای بوده و اداره آن تابع قوانین منابع آب و مقررات شهری است. - جوی متروکه: جویای که بهطور مؤثر از حیز انتفاع افتاده و بهرهبرداری متعارف از آن ترک شده است؛ اما صرف ترک استفاده، مالکیت خصوصی یا عمومی را زایل نمیکند مگر اینکه شرایط قانونی خاص (از قبیل انتقال، اسقاط حق، تملک عمومی، حریمبری، مرور زمان ثبتی بر ادعا، یا تغییر کاربری با مجوز) محقق شود. مبانی و مستندات قانونی کلیدی 1) قانون مدنی - مواد 11، 22، 30 و 31: اصل تسلط مالک بر مال خود و حمایت از مالکیت ثبتشده. - مواد 93 تا 101: حقوق ارتفاق؛ عبور آب از ملک غیر بهعنوان ارتفاق قابلتأسیس با عقد یا بهواسطه وضع سابق. - ماده 140 و 147: حیازت مباحات؛ اما آبهای عمومی و انهار طبیعی اصولاً از مباحات خارجاند و تابع قوانین خاصاند. - مواد 158 تا 175: مرور زمان طرح دعوا در حقوق ایران نفی شده، اما در امور ثبتی و املاک ثبتشده، اصل بر اعتبار ثبت است. - مواد 489 و بعد: اوقاف و منافع موقوفات (در صورت وجو
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری