پاسخ حقوقی (با استناد به قوانین ایران) 1) مبنای حقوقی جویهای آب و حقوق ارتفاق - حق ارتفاق بر اساس مواد 93 تا 106 قانون مدنی حقی است برای شخص (مالک ملک) در ملک دیگری، مانند حق عبور آب از جوی. حق ارتفاق اصولاً تابع ملک مستفید است و با انتقال آن ملک منتقل میشود (ماده 102). - جوی آب (قنات، نهر، مجرا) ممکن است: الف) در ملک خصوصی واقع باشد؛ ب) مشترک بین چند مالک باشد؛ ج) عمومی/عمومیشده باشد (مثلاً در معابر یا مستحدثات شهری). - وقف جریان آب یا متروک شدن جوی به معنی زوال خودبهخودی حق ارتفاق نیست؛ معیار، ضرورت و امکان انتفاع و اراده طرفین و امارات عرفی است. 2) متروکه بودن جوی و اثر آن بر حق ارتفاق - قانون مدنی زوال ارتفاق را در موارد خاص پذیرفته است: - اسقاط صریح یا ضمنی صاحب حق (ماده 806 و قاعده اسقاط حقوق؛ در ارتفاق، ماده 103: عدم امکان تغییر در ماهیت حق بدون رضایت ذینفع). - تلف موضوع حق یا تغییرات فنی که انتفاع را ناممکن کند (قاعده تبعیت حق از محل، مواد 95 و 103 قانون مدنی). - عدم استعمال طولانیمدت به تنهایی موجب سقوط ارتفاق نیست، مگر اینکه عرفاً بهمنزله اسقاط ضمنی تلقی شود یا انتفاع غیرممکن/متع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
