پاسخ بهصورت عملی و با اتکا به قواعد و رویه حقوقی ایران: 1) مفهوم جوی آب متروکه و جایگاه حقوقی آن - جوی آب (نهر/کاریز فرعی/انشعاب سنتی) اگر برای مدتی طولانی مورد استفاده واقع نشود، مالک یا متصرف معلوم نداشته باشد، و آثار انتفاع منظم از آن زایل شود، در عمل «متروکه» تلقی میگردد. - مبنای حقوقی: - قانون توزیع عادلانه آب 1361: اصل مالکیت و مدیریت عمومی منابع آب و لزوم اخذ مجوزهای قانونی از وزارت نیرو/شرکتهای آب منطقهای (مواد 1، 18، 20). - قانون مدنی: قواعد احیای اراضی موات و مباحات، حیازت مباحات (مواد 141–145، 147 به بعد)، تصرف و امارات ید (مواد 35 و 36)، ترک منافع و اماره اعراض. - قانون ثبت و آییننامههای مرتبط: شیوه اثبات و ثبت حقوق ارتفاقی و مجاری آب. - نکته: «متروکه بودن» بهخودی خود سبب انتقال مالکیت خصوصی به دیگری نمیشود؛ اثر آن عمدتاً در دو حوزه ظاهر میشود: 1) امکان احیا/بازسازی و اخذ مجوز بهرهبرداری (با رعایت حقوق مکتسبه دیگران و مقررات آب). 2) زوال یا تضعیف ادعای حق ارتفاق/انتفاع اشخاصی که سالها از آن استفاده نکردهاند، بهویژه اگر اعراض احراز شود یا مرور زمان عرفی مؤید زوال استیلا باشد. در حقوق ایران مرور زمان مسقط حق عینی پذیرفته نشده، اما اعراض و ترک طولانیمدت میتواند با قرائن قوی احراز شود. 2
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری