چگونه از تصرف یا انسداد غیرمجاز جوی متروکه جلوگیری کنیم؟

پاسخ حقوقی و راهنمای عملی – جلوگیری از تصرف یا انسداد غیرمجاز جوی‌های آب متروکه 1) مبانی حقوقی مالکیت و حق انتفاع بر جوی‌های متروکه - تعریف و وضعیت حقوقی: «جوی متروکه» معمولاً به آبراهه یا مسیر سنتی انتقال آب گفته می‌شود که در حال حاضر بهره‌برداری مستمر از آن صورت نمی‌گیرد، اما سابقه عرفی/ثبتی به‌عنوان مجرای آب دارد. متروکه بودن به‌تنهایی سبب زوال حق عینی یا حق ارتفاق نمی‌شود، مگر آن‌که ترک استفاده واجد شرایط سقوط حق باشد. - قوانین و منابع اصلی: - قانون مدنی: - مواد 93 تا 101 و 102 تا 109 (راجع به اموال عمومی، مباحات و حیازت) و مواد 120 و 121 و 130 به بعد (راجع به ارتفاقات)؛ حق مجرای آب می‌تواند به‌عنوان ارتفاق برای ملک بالا‌دست نسبت به پایین‌دست باشد. ماده 93 اموال عمومی را بیان می‌کند؛ ماده 95 و 96 درباره مباحات و نحوه تملک؛ مواد 137 و 138 و 139 در خصوص نحوه ایجاد و انتقال ارتفاق. - ماده 159 و 160 (مزاحمت و ممانعت از حق) مبنای طرح دعوای جلوگیری از مزاحمت و ممانعت از حق در خصوص جوی. - قانون توزیع عادلانه آب 1361 و اصلاحات: ماده 1 و 2 مالکیت و حاکمیت عمومی بر آب‌ها را اعلام می‌کند؛ انشعاب‌ها، انهار سنتی و مجاری قدیمی که با حقوق مکتسبه اشخاص گره خورده‌اند محترم‌اند، به‌ویژه در چارچوب پروانه‌ها، حقوق مکتسبه عرفی و سوابق ثبتی/محکمه‌ای. - قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات): - ماده 690: تصرف عدوانی، ایجاد