از کار افتادگی اعصاب و روان در قانون به چه معناست؟

پاسخ کوتاه: در نظام حقوقی ایران، «از کارافتادگی اعصاب و روان» به وضعیتی گفته می‌شود که بر اثر بیماری‌ها یا اختلالات روان‌پزشکی و عصب‌روان‌پزشکی، توانایی اشتغال و کسب درآمد فرد به‌طور پایدار کاهش جدی یافته یا از بین رفته باشد. در بیمه تأمین اجتماعی، زمانی از کارافتادگی اعصاب و روان محقق است که کمیسیون‌های پزشکی سازمان تأمین اجتماعی، با استناد به آیین‌نامه‌ها و جداول ناتوانی، کاهش قدرت کار فرد را حداقل به میزان مقرر (کلی یا جزئی) احراز کنند. شرح حقوقی و مستندات: 1) مبانی قانونی اصلی - قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354: - ماده 2: بیمه‌شده را تعریف می‌کند. - ماده 70: ازکارافتادگی کلی را فقدان توانایی انجام کار که منجر به کاهش قدرت کار به میزان دو سوم (66/67%) یا بیشتر گردد تعریف می‌کند. - ماده 71 و 72: شرایط برقراری مستمری ازکارافتادگی کلی و نحوه تشخیص توسط کمیسیون‌های پزشکی را بیان می‌کند. - ماده 73: ازکارافتادگی جزئی را کاهش قدرت کار بین 33/33% تا کمتر از 66/67% می‌داند و مقرری مربوط را پیش‌بی