در نقش وکیل پایهیک دادگستری، تفاوتهای «ازکارافتادگی کلی» و «ازکارافتادگی جزئی» در حوزه اختلالات اعصاب و روان را بر اساس چارچوبهای قانونی مرتبط (قانون کار، قانون تأمین اجتماعی، آییننامههای کمیسیونهای پزشکی و رویه عملی) بهصورت خلاصه و کاربردی توضیح میدهم: 1) مبانی قانونی و مرجع تشخیص - مرجع تشخیص: کمیسیونهای پزشکی سازمان تأمین اجتماعی (برای بیمهشدگان تأمین اجتماعی) و کمیسیونهای پزشکی مراجع ذیربط در صندوقهای دیگر (مثلاً خدمات درمانی/کشوری). - قوانین اصلی: - قانون تأمین اجتماعی مصوب 1354 و اصلاحات بعدی (بهویژه مواد 70 تا 75 درباره ازکارافتادگی و مستمریها). - آییننامه و دستورالعمل ارزیابی ازکارافتادگی پزشکی سازمان تأمین اجتماعی (کتابچه درصدهای ازکارافتادگی)، که برای اختلالات روانپزشکی جداول درصدی دارد. - قانون کار و مقررات حمایتی (برای حفظ رابطه کار، معاینات بدو استخدام/دورهای، و تکالیف کارفرما در جابهجایی شغلی متناسب). 2) تعریفها و معیارها - ازکارافتادگی کلی (Totally Disabled): - تعریف عملی: کاهش قدرت کار بهنحوی که بیمهشده توانایی اشتغال به هرگونه شغل متناسب با دانش، مهارت، تجربه و شرایط جسمی–روانی خود را بهطور پایدار از دست بدهد. - مستند قانونی: بندهای مواد 72 و 75 قانون تأمین اجتماعی و دستورالعمل کمیسیونهای پزشکی. در رویه، کاهش قدرت کار حداقل 66% به بالا یا عدم امکان اشتغال مؤثر در هر شغل مناسب، معی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
