پاسخ کوتاه و کاربردی 1) اصل موضوع - «سند عادی» بهخودیِخود واجد اعتبار است مگر خلافش ثابت شود (مواد 1289، 1291 و 1301 ق.م؛ ماده 365 ق.آ.د.م در باب طرق اثبات). - آنچه در عمل موضوع دعوا قرار میگیرد معمولاً «بیاعتباری/بطلان/جعلیت/انکار و تردید نسبت به سند عادی» است، نه ابطال به معنای ثبتمحور (که در اسناد رسمی مطرح میشود). برای سند رسمی، اصطلاح «ابطال سند رسمی» در صلاحیت دادگاه مطرح است؛ برای سند عادی غالباً دعوای «بیاعتباری» یا «ابطال معامله مندرج در سند عادی» اقامه میشود. 2) مرجع صالح - اصل: دادگاه عمومی حقوقی محل اقامت خوانده یا محل اجرای تعهد/محل وقوع عقد (مواد 10، 11، 12 و 13 ق.آ.د.م). - اگر دعوا ناظر به مال غیرمنقول باشد و بیاعتباری سند عادی مربوط به انتقال یا تعهد نسبت به مال غیرمنقول مطرح شود: دادگاه محل وقوع مال غیرمنقول صالح است (ماده 12 ق.آ.د.م). - شوراهای حل اختلاف صلاحیت ذاتی برای اعلام بیاعتباری اسناد عادی ندارند مگر دعوا در نصاب مالی شورا و از نوع مطالبه ساده باشد که غالباً جنبه فرعی د
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
