برای بیماری‌های متغیر مانند گلوکوم چه مستنداتی اهمیت دارد؟

پاسخ عملی و حقوقی (ایران) 1) مبنای قانونی و مرجع تشخیص - قانون تأمین اجتماعی و آیین‌نامه ازکارافتادگی: تشخیص ازکارافتادگی کلی/جزئی و تعیین درصد، بر عهده کمیسیون‌های پزشکی بدوی و تجدیدنظر سازمان تأمین اجتماعی است (مواد 91، 70 و آیین‌نامه کمیسیون‌های پزشکی). - ملاک اصلی: کاهش پایدار قدرت کار به نحوی که فرد نتواند به شغل خود یا هر شغل متناسب دیگری اشتغال باثبات داشته باشد (معیار «ازکارافتادگی کلی» طبق ماده 2 آیین‌نامه و رویه سازمان). - در بیماری‌های چشمی، ارزیابی بر مبنای حدت بینایی، میدان بینایی، نقص‌های عملکردی و پایداری/پیش‌رونده بودن عارضه انجام می‌شود. برای گلوکوم، علاوه‌بر حدت بینایی، میدان بینایی و آسیب عصب بینایی تعیین‌کننده است. 2) نوع درخواست و زمان مناسب اقدام - اگر هنوز مشغول کار هستید و افت عملکرد دارید: غالباً مسیر «ازکارافتادگی جزئی» یا «نقص عضو/کاهش قدرت کار» مطرح می‌شود. - اگر بیماری به‌گونه‌ای است که به هیچ شغل متناسبی قادر نیستید: «ازکارافتادگی کلی». - زمان اقدام در گلوکوم: پس از طی درمان‌های اولیه و رسیدن به وضعیت نسبتاً پایدار یا مستند شدن «پیش‌روندگی علیرغم درمان». اقدام خیلی زود ممکن است به دلیل تغییرپذیری نتایج، منجر به رد یا تعیین درصد پایین شود. 3) مستندات کلیدی برای بیماری‌ها