پاسخ کوتاه: بله، در حقوق ایران اصل بر آزادی و صحت قراردادهاست و قرارداد شفاهی (از جمله توافق بر قیمت و زمان اجرا) در صورت احراز ارکان عقد، معتبر و قابل استناد است؛ مگر در مواردی که قانون، «تشریفات شکلی» یا «تنظیم سند» را الزامی کرده باشد. اما اثبات توافق شفاهی دشوارتر است و باید با ادله قانونی اثبات شود. مبانی قانونی - ماده 10 قانون مدنی: قراردادهای خصوصی که مخالف صریح قانون نباشند نافذند. این ماده تشریفات کتبی را شرط نمیداند مگر قانون مقرر کرده باشد. - ماده 191 قانون مدنی: تحقق عقد منوط به قصد انشا و مقرون بودن به چیزی است که دلالت بر قصد کند؛ گفتار شفاهی کافی است. - مواد 339 و 339 به بعد (در بی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری