چگونه می‌توان اعتبار یک توافق شفاهی را تقویت کرد؟

به طور کلی در حقوق ایران «اصل بر صحت قراردادها»ست (ماده 223 قانون مدنی) و برای صحّت عقد، کتبی بودن شرط نیست مگر قانون صراحتاً شکل خاصی را الزامی کرده باشد (مثل سند رسمی برای انتقال عینِ اموال غیرمنقول مطابق مواد 22 و 46 و 47 و 48 قانون ثبت و ماده 220 به بعد قانون مدنی درباره لزوم تبعیت از شرایط قانونی). بنابراین توافق شفاهی در اغلب معاملات، به‌ویژه معاملات خرد و خدمات، می‌تواند معتبر باشد؛ اما چالش اصلی «اثبات» آن است نه «اعتبار». برای تقویت اعتبار و قابلیت اثبات یک توافق شفاهی، اقدامات زیر پیشنهاد می‌شود: 1) تعیین و تبیین ارکان اساسی عقد - طرفین، موضوع معامله، مبلغ/عوض، شروط و زمان/مکان اجرای تعهد را صریحاً همان ابتدا شفاف کنید. هر قدر ارکان عقد روشن‌تر و قابل احرازتر باشند، امکان استناد در دادگاه بالاتر است (مواد 190 و 191 قانون مدنی). 2) ایجاد و نگهداری ادله قابل استناد - مکاتبات پیامکی/واتساپ/ایمیل: مط