پاسخ کوتاه: هرگاه موضوع توافق مهم، پیچیده، دارای ریسک اختلاف، یا مشمول تشریفات قانونی خاص باشد، باید آن را فوراً به قرارداد کتبی تبدیل کنید. در بسیاری از موارد، عدم تنظیم سند کتبی میتواند اثبات حق شما را دشوار یا حتی ناممکن کند. توضیح کاربردی: 1) اصل اعتبار قرارداد شفاهی - مطابق ماده 10 قانون مدنی، قراردادهای خصوصی که مخالف صریح قانون نباشند نافذند. قانون، برای اغلب قراردادها «تشریفات شکلی» الزامی مقرر نکرده؛ بنابراین توافق شفاهی در اصل معتبر است. - اما در عمل، مشکل اصلی «ادله اثبات» است، نه اعتبار. به موجب مواد 1258 به بعد قانون مدنی و مواد 199، 230 و 241 به بعد قانون آیین دادرسی مدنی، اثبات ادعا بدون سند کتبی میتواند دشوار شود و محدودیتهای ادله (بهویژه در دعاوی مالی بالاتر از نصاب مقرر) اعمال میگردد. 2) چه زمانی الزاماً کتبی کنید؟ موارد زیر یا به حکم قانون باید کتبی/رسمی باشد یا عملاً بدون نوشته ریسک بسیار بالایی دارد: - نقل و انتقال عین یا منافع اموال غیرمنقول: بهویژه بیع، صلح، اجاره بلندمدت؛ طبق ماده 22 قانون ثبت و رویه قضایی، انتقال مالکی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
