پاسخ حقوقی (ایران): 1) مبنای حقوقی تعیین کاربری - منبع اصلی تعیین کاربری، طرحهای جامع و تفصیلی شهر و ضوابط طرح هادی (برای شهرها و روستاها) است: مواد 1 و 5 و 7 قانون تغییر نام وزارت آبادانی و مسکن به وزارت مسکن و شهرسازی و اساسنامه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران؛ ماده 2 قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران؛ و مواد 100 و 101 قانون شهرداری و آییننامههای مرتبط. - هر پلاک، کاربری مصوب دارد (تجاری، ورزشی/فضای ورزشی، مسکونی، اداری و...). تغییر از این کاربری فقط از طریق مرجع ذیصلاح (کمیسیون ماده 5 برای شهرها، کمیسیون ماده 99 برای خارج از حریم شهر، یا مراجع خاص در شهرهای جدید/مناطق آزاد) ممکن است. 2) تفاوت ماهوی کاربری تجاری و ورزشی - تجاری: به منظور فعالیت خرید و فروش، خدمات تجاری، پاساژ، فروشگاه، رستوران و... . معمولاً تراکم، ضریب اشغال و سرانه پارکینگ متناسب با جذب سفر و ترافیک بالاتر است. عوارض و بهای خدمات شهرداری در این کاربری بهدلیل بار ترافیکی/خدماتی بالاتر، نرخهای بیشتری دارد. - ورزشی: شامل سالنها و فضاهای ورزشی، مجموعههای ورزشی محلهای/ناحیهای؛ در بسیاری از طرحها ذیل کاربری خدماتی-آموزشی-فرهنگی/ورزشی طبقهبندی میشود. ضوابط تراکم و طبقات معمولاً محدودتر و بعضاً با الزام به تامین سطح باز و است
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
