در نقش وکیل، تفاوتهای حقوقی کاربری «تجاری» و «ورزشی» را از منظر مسئولیت مدنی و الزامات ایمنی بهطور کاربردی چنین میتوان خلاصه کرد: 1) مبانی قانونی مشترک - قانون مسئولیت مدنی 1339: هر کس بدون مجوز قانونی عمداً یا در نتیجه بیاحتیاطی به دیگری ضرر مادی یا معنوی وارد کند، مسئول جبران آن است (مواد 1 و 2). در هر دو کاربری، معیار «تقصیر» (بیاحتیاطی/بیمبالاتی/عدم رعایت نظامات) و وجود «رابطه سببیت» ملاک است. - قانون مدنی (قاعده لاضرر و تسبیب)، قانون مجازات اسلامی (قاعده اتلاف و تسبیب)، و آییننامهها و استانداردهای ایمنی و شهرسازی نیز به عنوان نظامات فنی و اداری، در تعیین تقصیر مؤثرند. - در هر دو کاربری، مالک/متصرف/بهرهبردار ممکن است برحسب مورد مسئول باشد؛ مسئولیت میتواند تضامنی شود اگر چند عامل سبب زیان باشند. 2) تفاوتهای ساختاری بین کاربری تجاری و ورزشی الف) ماهیت ریسک ذاتی - تجاری: ریسک غالب ناشی از تردد عمومی، ایمنی ساختمان و تاسیسات (آتشسوزی، پلهبرقی، آسانسور، لغزش کف، سقوط اجسام). - ورزشی: علاوه بر ریسکهای عمومی اماکن، «ریسک ذاتی ورزش» (برخورد، آسیبدیدگی حین تمرین/مسابقه) وجود دارد. این ریسک در حدود متعارف، با رضایت ضمنی ورزشکار پذیرفته میشود و معمولاً مبنای مسئولیت نیست مگر تقصیر فراتر از ریسک متعارف اثبات شود. ب) استانداردها و نظ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری