خلاصه پاسخ: - نظر پزشکی قانونی در دادرسی «دلیل کارشناسی» است نه دلیل قطعی و لازمالاتباع؛ قاضی میتواند آن را بپذیرد، رد کند یا با ارجاع به هیأت کارشناسی/کمیسیون عالی مجدداً بررسی کند. - حدود اختیار قاضی مقید به «اقناع وجدانی» بر پایه مجموعه دلایل پرونده است؛ اما رد نظر کارشناسی باید «مستدل و موجه» باشد و در چارچوب قانون آیین دادرسی انجام شود. - در جرایم یا دعاوی که قانوناً اثبات موضوع وابسته به امور فنی و تخصصی است، بیاعتنایی غیرمستدل به نظر پزشکی قانونی میتواند موجب نقض رأی در مرجع تجدیدنظر یا فرجام شود. مبانی قانونی و رویه: 1) ماهیت نظریه پزشکی قانونی - مطابق مواد 257 تا 265 قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 144 تا 161 قانون آیین دادرسی کیفری 1392، نظر کارشناس از جمله پزشکی قانونی «طریقیت» دارد نه «موضوعیت»: وسیل
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
