خلاصه پاسخ: - نظر پزشکی قانونی دلیل تخصصی مهم است، اما برای قاضی الزامآور نیست. قاضی میتواند با استدلال موجه و مستند، از آن عدول کند. - معیار نهایی، اقناع وجدان قضایی قاضی است که باید بر مبنای ادله قانونی، قرائن معتبر، اصول دادرسی و تحلیل منطقی شکل بگیرد. - در تعارض ادله (مثلاً بین نظریه پزشکی قانونی، کارشناسی دیگر، شهادت، امارات)، قاضی باید با رعایت قواعد حجیت و ترجیح ادله، جمع یا ترجیح دهد و تصمیم خود را مستدل در رأی بیاورد. مبانی قانونی و رویه: 1) اصل آزادی ادله و اقناع وجدان: - ماده 211 قانون مجازات اسلامی: علم قاضی که از طرق متعارف حاصل شود، حجت است. - مواد 160 تا 199 همان قانون: ادله اثبات و تأثیر آنها را بیان میکند؛ علم قاضی در کنار اقرار، شهادت، قسامه و سوگند به رسمیت شناخته شده است. - ماده 1257 قانون مدنی: هرکس مدعی حقی است باید آن را اثبات کند؛ اگر دلیل کافی ارائه نشود، دعوا رد میشود. - مواد 3، 199، 230 و 241 قانون آیین دادرسی مدنی: قاضی برای کشف حقیقت اختیار دارد هرگونه تحقیق و اقدامی را که برای احقاق حق لازم بداند انجام دهد و ادله را آزادانه ارزیابی کند. - مواد 173، 174، 177 و 211 قانون آیین دادرسی کیفری 1392: قاضی مکلف به تحصیل دلیل مشروع و ار
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
