خلاصه پاسخ: - «بیعانه» در حقوق ایران عنوان مستقل ندارد؛ معمولاً یا بهصورت وجهالتزام/وجه تضمین انجام معامله یا بهعنوان بخشی از ثمن (پیشپرداخت) تلقی میشود. - برای صحت پرداخت بیعانه، «شکل خاص» (نظیر لزوم سند رسمی) لازم نیست؛ قواعد عمومی قراردادها (مواد 10، 190 و بعد قانون مدنی) کافی است، مگر در مواردی که قانون، تشریفات ویژه مقرر کرده باشد (مانند انتقال رسمی اموال غیرمنقول ثبتشده برای انتقال مالکیت). - مهمترین نکته، تنظیم مکتوب و صریح توافق درباره ماهیت بیعانه، آثار انصراف یا عدم انجام معامله، و امکان یا عدم امکان استرداد آن است. توضیحات عملی و حقوقی: 1) مبنای قانونی - ماده 10 قانون مدنی: قراردادهای خصوصی تا جایی که مخالف صریح قانون نباشند نافذند. بنابراین طرفین میتوانند درباره بیعانه هر ترتیبی بگذارند. - ماده 190 قانون مدنی: شرایط اساسی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
